“Ik wou dat ik twee hondjes was” is een bekende versregel van Gerrit van de Linde (De Schoolmeester). Met deze onzinnige uitspraak benadrukte hij de speelse vrijheid van de fantasie. Door een wens te uiten die niet kan, toont hij op humoristische wijze hoe verbeelding grenzen kan overstijgen.
Het gedicht "Ik wou dat ik twee hondjes was" werd oorspronkelijk geschreven door de Oostenrijkse schrijver Friedrich Torberg. In 1929 verscheen een Nederlandse vertaling van dit gedicht in het Algemeen Handelsblad. Later werd het gedicht toegeschreven aan Godfried Bomans, maar dit bleek een misverstand te zijn. Het gedicht drukt de wens uit om twee hondjes te zijn, zodat ze samen kunnen spelen, wat een verlangen naar gezelschap en speelsheid weerspiegelt.
Het versje "Ik wou dat ik twee hondjes was" is oorspronkelijk geschreven door Michel van der Plas, die het in de jaren vijftig vertaalde uit het Duits en toeschreef aan Godfried Bomans. Het drukt een gevoel van eenzaamheid en verveling uit, met de wens om gezelschap te hebben, zelfs als dat betekent dat men zichzelf zou moeten verdubbelen.
Dit gedicht werd geschreven door Lucebert (Lubertus Jacobus Swaanswijk, 1924-1994), een Nederlandse dichter en schilder uit de Vijftigers-beweging.
Met "Ik wou dat ik twee hondjes was" drukte hij een verlangen uit naar eenvoud, speelsheid en onschuld. Het gedicht reflecteert op de complexiteit van het menselijk bestaan versus de zorgeloze natuur van dieren. Typisch voor Luceberts poëzie: simpel taalgebruik met diepe betekenis.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is een bekend kinderliedje, maar de oorspronkelijke schrijver is onbekend.
Het liedje drukt een verlangen naar zorgeloosheid en eenvoud uit. Hondjes hebben geen zorgen, hoeven niet te werken en krijgen liefde en eten. Het is een speelse uiting van ontsnapping aan de volwassen verantwoordelijkheden.
Willem Wilmink schreef 'Ik wou dat ik twee hondjes was'. Het gedicht drukt een verlangen uit naar een simpel, zorgeloos bestaan, vrij van menselijke problemen.
Het gedicht "Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Theo van Doesburg, een Nederlandse kunstenaar en dichter. Het is een absurdistisch gedicht dat speelt met taal en logica. De schrijver bedoelde waarschijnlijk niet iets diepzinnigs, maar wilde vooral de lezer laten genieten van het speelse en onverwachte van de woorden. Het roept een beeld op van onschuld en fantasie, typisch voor de Dada-beweging waar Van Doesburg bij betrokken was.
De tekst is van Frans van Schaik, beroemd gemaakt door Dorus (Tom Manders).
Het liedje drukt op een simpele, kinderlijke manier een diep gevoel van eenzaamheid uit. De zanger voelt zich zo alleen dat hij wenst dat hij uit twee personen bestond, zodat hij tenminste met zichzelf kon spelen.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" werd geschreven door Toon Tellegen. Hij bedoelde hiermee dat hij zich graag zorgenloos en onafhankelijk wilde voelen, zoals hondjes die vrij en zorgeloos door het leven gaan. Het gaat over verlangen naar eenvoud en vrijheid.
Het gedicht 'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door Hans Andreus. De schrijver bedoelt dat als hij twee hondjes was, hij samen met zijn geliefde één hond zou zijn, en ze samen één baasje zouden hebben.
De tekst van "Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Jules de Corte. De schrijver, zelf blind vanaf jonge leeftijd, verwoordt een diep verlangen naar onschuld, eenvoud en tederheid. Het idee om "twee hondjes" te zijn symboliseert een zorgeloos bestaan, vrij van complexe menselijke emoties en problemen. De hondjes spelen samen, afgeschermd van de wereld, wat staat voor pure verbondenheid, onvoorwaardelijke liefde en het verlangen naar een simpel, gelukkig leven zonder eenzaamheid of zorgen. De Corte benadrukt zo het gemis van onbevangenheid en troost in een vaak harde realiteit.
'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door Annie M.G. Schmidt. In dit gedicht uit haar kinderpoëzie drukt ze een speelse wens uit om als twee hondjes te kunnen leven, wat vrijheid, onbezorgdheid en gezelligheid symboliseert. Het gedicht benadrukt de eenvoudige vreugde van het leven en het verlangen om zonder zorgen te kunnen zijn.
'Ik wou dat ik twee hondjes was' is a line from a poem by Dutch poet Herman Gorter. The poet expresses a wish to be two dogs, symbolizing the desire for simplicity, carefree happiness, and affection. He longs for the uncomplicated life of dogs, who are loved and cared for without worries or responsibilities.
Het gedicht "Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Kees Stip. Met deze zin bedoelt de schrijver op speelse wijze dat hij dan samen zou kunnen spelen, oftewel: hij voelt zich soms alleen en wenst gezelschap, zelfs van zichzelf.
Het gedicht ‘Ik wou dat ik twee hondjes was’ werd geschreven door Willem Wilmink. Hij speelt met kinderlijke wens: met twee hondjes kan een hond zichzelf gezelschap houden, nooit alleen zijn en altijd spelen. Het is tegelijk innemend en licht melancholisch – het verlangen om nooit eenzaam te zijn.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door de Nederlandse dichter en schrijver Hans Sleutelaar. Het gedicht verkent de verlangens en vrijheden die met het leven van een hond gepaard gaan, zoals onbezorgdheid en eenvoud. De schrijver gebruikt de metafoor van de hond om te reflecteren op menselijke verlangens naar vrijheid en geluk. Door de kinderlijke wens om een hond te zijn, wordt de complexiteit van het volwassen leven en de verantwoordelijkheden die daarmee gepaard gaan, op een speelse manier belicht.
'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door Annie M.G. Schmidt. Ze bedoelde ermee dat het fijn zou zijn om als hond te leven, onbezorgd en met veel aandacht. Het drukt een verlangen naar eenvoud en onvoorwaardelijke liefde uit.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Jules Deelder. Het gedicht gaat over eenzaamheid en het verlangen naar gezelschap. De dichter wenst dat hij twee hondjes was, dan kon hij tenminste samen spelen en hoefde hij niet alleen te zijn. Het is een speelse maar melancholische blik op eenzaamheid.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Martinus Nijhoff . Het gedicht verbeeldt een kinderlijk verlangen naar onschuldige verbondenheid en speelsheid: de wens om als twee hondjes samen te zijn, weg van complexe emoties. Nijhoffs regel "dan kon ik samen spelen" suggereert een verlangen naar harmonie, zelfverbinding of troost in eenzaamheid, maar blijft open voor interpretatie. De eenvoudige beeldspraak contrasteert met diepere thema’s als verdeeldheid en verlangen naar heelheid.
Het liedje ‘Ik wou dat ik twee hondjes was’ is geschreven door Youp van ‘t Hek. De tekst is een satire over eenzaamheid en de behoefte aan gezelschap. De zanger stelt dat hij, als hij twee hondjes was, zichzelf gezelschap kon houden – ook in zijn eentje. Het drukt op ironische wijze de eenzaamheid en verlangen naar verbinding uit, waarbij het absurde idee van zelfvermenigvuldiging een diepere menselijke behoefte blootlegt.
Toon Hermans schreef 'Ik wou dat ik twee hondjes was' (volledig: "Ik wou dat ik twee hondjes was, dan kon ik samen spelen"). Het is een grappig nonsensversje over eenzaamheid en de wens naar gezelschap; als je twee hondjes bent, kun je met jezelf spelen. Het drukt speels uit hoe fijn het is om niet alleen te zijn.
'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door Harry Mulisch.
De schrijver bedoelt hiermee een diep verlangen naar eenvoud, vrijheid en onbezorgdheid. De hondjes staan symbool voor een leven zonder de complexiteit, verantwoordelijkheden en innerlijke strijd die het menselijk bestaan kenmerken. Het is een escapistische wens om te ontsnappen aan de lasten van het leven.
Het gedicht 'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door Annie M.G. Schmidt. Het is een vrolijk, speels gedicht dat de wens van een kind verbeeldt om twee hondjes te zijn, die samen kunnen spelen en elkaar kunnen vergezellen. Het weerspiegelt de fantasie en onbevangenheid van kinderen.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is een liedje van Herman van Veen. Hij bedoelt dat hij graag onbezorgd en vrij zou willen zijn, zoals hondjes die zich onbezorgd in het leven storten.