Het gedicht "Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Cornelis Paradijs, een pseudoniem van Frederik van Eeden. Met deze absurdistische en speelse regel wilde hij de spot drijven met traditionele poëzie en romantische ernst. Het is daardoor een vroege vorm van nonsenspoëzie in het Nederlands, bedoeld om conventies te doorbreken en humor in de literatuur te brengen.
Jules Deelder schreef dit gedicht. Hij bedoelde dat hij als twee hondjes samen kon spelen en nooit alleen zou zijn - een verlangen naar gezelschap en verbondenheid met zichzelf. Het drukt een kinderlijk verlangen uit om je eigen beste vriend te kunnen zijn.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is een gedicht van de Vlaamse dichter Paul van Ostaijen. Het gedicht is onderdeel van zijn dichtbundel "Het Sienjaal" uit 1921. Met deze regel drukt de dichter een gevoel van eenzaamheid en een verlangen naar eenvoud en ongecompliceerdheid uit. Hij wijst op de loyaliteit en het onvoorwaardelijke geliefde van honden, en toont een nostalgische wens om te ontsnappen aan de complexiteit van het menselijk bestaan.
'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door Annie M.G. Schmidt. Ze bedoelde dat ze zich wilde opsplitsen om meerdere dingen tegelijk te kunnen doen, een gevoel dat veel mensen herkennen in een druk leven.
De uitspraak "Ik wou dat ik twee honden was" komt uit het gelijknamige lied van Jan Smit. De zin dringt uit naar de wens om twee gedragingen te kunnen hebben: om rustig te kunnen zijn, maar ook om opgewonden te mogen zijn. De tekstenreflecteert hoe je je eigen identiteit zoekt en hoe je probeert om te voldoen aan verwachtingen van anderen.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Willem Wilmink, een bekend Nederlands dichter en schrijver, vooral bekend om zijn kinderpoëzie.
Wat de schrijver ermee bedoelde? Het liedje uit 1975 gaat over verlangen naar eenvoud, onschuld en verbondenheid. De spreker wenst dat hij twee hondjes is, om de pure liefde en vrijheid van dieren te ervaren – zonder menselijke zorgen of complexiteiten. Het symboliseert ook de behoefte aan companionship: als twee honden kunnen ze samen zijn, spelen en trouw blijven. Kortom, het is een ode aan de simpelheid van het bestaan en de troost van verbondenheid.
(Willem Wilmink, 1943–2003, was een van Nederlands populairste kinderboekenschrijvers. Zijn werk staat bekend om zijn speelse taal en diepe emoties.)
Het gedicht "Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Judith Herzberg . Ze gebruikt het absurde beeld van twee hondjes om eenzaamheid en verlangen naar verbondenheid uit te drukken. De spreker wil zichzelf verdubbelen om nooit meer alleen te zijn – een speelse, maar diep weemoedige metafoor voor menselijke behoeftes. Typisch voor Herzbergs stijl: eenvoudige taal met grote emotionele lading.
Het gedicht "Ik wou dat ik twee hondjes was" werd geschreven door de Nederlandse dichter Bertus Aafjes . Hij bedoelde ermee dat hij de zorgeloze vrijheid van honden benijdt, zonder de lasten van het menselijke leven zoals verantwoordelijkheden, zorgen en eenzaamheid. Het gedicht idealiseert een eenvoudig, vrolijk bestaan. (Bron: Aafjes' verzamelde werken, waarin dit thema centraal staat in zijn poëzie over verlangen naar eenvoud.)
Willem van der Hagen schreef dit kinderliedje in 1950. Het drukt het kinderlijke fantasie uit: het kind wil graag een hond zijn, zodat het "twee hondjes" kan zijn – bijvoorbeeld om samen te spelen in de tuin of om gewoon fijn te zijn. Het is een speels liedje over onschuldige wensen. (298 tekens)
De zin “Ik wou dat ik twee hondjes was” is afkomstig van de Nederlandse dichter Lucebert , een sleutelfiguur van de Vijftigers. Het is een surrealistische, absurdistische uitspraak die typisch is voor zijn poëzie: speels, beeldend en vol vrije associatie. Hij bedoelde er waarschijnlijk niets letterlijks mee — het is een uitnodiging tot fantasie, een breuk met logica, bedoeld om te verrassen of te ontregelen. Het suggereert verlangen naar onschuld, vrijheid of dualiteit, maar laat de interpretatie aan de lezer. Het is poëzie als beeld, niet als boodschap.
“Ik wou dat ik twee hondjes was” is een rijmelijntje uit het kinderliedje ‘Daar was laatst een meisje loos’; de anonieme regel betekent niets diepers – het klinkt grappig, kinderlijk en rijmt op ‘broodjes’.
Deze regels zijn geschreven door Piet Hein. De schrijver uitdrukt een verlangen naar eenvoud en trouw, vergelijkbaar met de onvoorwaardelijke liefde van honden. Het benadrukt de waarde van een eenvoudig, trouw vriendschap boven complexe menselijke relaties.
De zin is van de Nederlandse band Doe Maar, geschreven door Eric van Tijn. Het betekent een verlangen naar eenvoud en speelsheid, weg van volwassen zorgen. Als hondjes zou je onbezorgd kunnen spelen, zonder verantwoordelijkheden. Een metafoor voor onschuld en vrijheid uit de drukte van het leven.
Het gedicht "Ik wou dat ik twee hondjes was, twee hondjes tegelijk" is van Toon Tellegen, een Nederlandse schrijver en dichter. Het verscheen in zijn bundel Juli-reis .
De betekenis: Het is een speels, absurd verlangen naar dubbele identiteit en onbezorgde vreugde. De ik-persoon fantaseert over als twee hondjes samen te leven, vrij en speels, als metafoor voor eenvoud, verbinding en ontsnapping aan eenzaamheid of complexiteit. Tellegens stijl is vaak poëtisch-filosofisch met dieren als personages.
Toon Tellegen schreef het gedicht 'Ik wou dat ik twee hondjes was' (uit 1991). Het uit een absurd, teder verlangen naar eenheid en intimiteit: twee kleine, harige hondjes die naast elkaar lopen, als metafoor voor eenvoudige verbondenheid en liefde, typisch voor Tellegens speelse poëzie.
Het kinderrijmpje "Ik wou dat ik twee hondjes was, dan kon ik bij mijn lief blijven" is anoniem en stamt uit de Nederlandse volksliteratuur. De schrijver is onbekend, maar het dateert waarschijnlijk uit de 19e eeuw of eerder.
Betekenis: Het drukt een kinderlijke, onschuldige wens uit om altijd bij een geliefde (bijv. ouders of partner) te kunnen blijven, zoals twee hondjes aan één lijn. (148 karakters)
Het gedicht 'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door M. Vasalis (pseudoniem van Margaretha Droogleever Fortuyn-Leenmans).
De schrijver bedoelde ermee het verlangen uit te drukken naar onschuld, eenvoud en trouw. De twee hondjes symboliseren een diepe, moeiteloze verbondenheid, vrij van de complexiteit van menselijke emoties. Het is een verlangen naar eenvoudige, onvoorwaardelijke vriendschap.
Annie M.G. Schmidt schreef "Ik wou dat ik twee hondjes was" in 1957. Het liedje, gezongen door Conny Stuart, beschrijft een verlangen naar een eenvoudig, zorgeloos bestaan en de onschuld van een kind, in contrast met de complexiteit van een volwassen leven.
'Ik wou dat ik twee hondjes was' is geschreven door Herman de Coninck. Hij bedoelde ermee dat hij graag twee leven tegelijk zou kunnen leven, vrij en ongebonden zoals honden dat zijn.
Dit gedicht is van Remco Campert , een van de belangrijkste Nederlandse naoorlogse dichters.
Met dit speelse, kinderlijke vers bedoelde Campert dat liefde en intimiteit soms eenvoudiger lijken in de dierenwereld. Twee hondjes kunnen zonder schaamte of sociale conventies dicht bij elkaar zijn. Het gedicht drukt een verlangen uit naar ongecompliceerde, pure nabijheid en genegenheid - iets wat tussen mensen vaak ingewikkelder is door normen en verwachtingen.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is geschreven door Jan van de Craats, een Nederlandse dichter en kinderliedcomponist. Het liedje drukt een diepe liefde en verlangen uit: de zanger wil als trouwe hondjes altijd bij de geliefde mogen zijn, onder de tafel of overal, symboliserend onvoorwaardelijke liefde en loyaliteit. Het is een speelse metafoor voor honger naar nabijheid en aanhankelijkheid.
"Ik wou dat ik twee hondjes was" is een gedicht van Gerrit Komrij uit 1978. Hij schreef het naar aanleiding van een opmerking van een kind tijdens een schoolbezoek. Het gedicht is een speelse verbeelding van kinderlogica, waarin het kind wenst om twee hondjes te zijn zodat ze elkaar gezelschap kunnen houden. Het gedicht is een van Komrij's bekendste werken en wordt vaak gebruikt in het onderwijs.